Na jaren lang erover te hebben gepraat hebben we eindelijk onze droomvakantie gerealiseerd!
Samen met mijn nichtje Wiesanne en haar vriend Jeffrey hebben we 2 weken het mooie Schotland rond gereisd.
Dag 1
Op zondag 5 oktober vertrokken we om 6 uur ’s ochtends naar Schiphol. Ondanks wat vertraging kwamen we aan op het vliegveld van Edinburgh, waar we vrijwel direct onze huurauto konden ophalen. Jeffrey was deze vakantie onze chauffeur en zou ons overal naartoe rijden.
Toen hij eenmaal gewend was aan het links rijden, kwamen we na ongeveer vier uur rijden – met prachtige uitzichten onderweg – aan bij onze eerste stop: de Tesco. Deze enorme supermarkt heeft echt van alles, dus hier sloegen we meteen onze eerste Schotse snacks in.
Daarna reden we verder richting onze eerste Airbnb. Onderweg stopten we nog bij de Lidl voor avondeten en ontbijt. Bij de kassa stond opeens een Nederlandse jongen – dat hadden we hier totaal niet verwacht!
Niet veel later kwamen we aan bij onze eerste verblijfplaats: The Hide. Na een korte kennismaking met de host en wat uitleg over het huis konden we naar binnen. Het huisje was meteen bijzonder: midden in het bos en erg minimalistisch ingericht. Een prachtige locatie! Als bonus hadden we een open haard, die we direct hebben aangestoken.
We sloten de avond rustig af met wat snacks, thee en soep. Ik nam nog een douche – die zich aan de buitenkant van het huisje bevond. Met het herfstachtige weer was dat behoorlijk fris! Daarna gingen we vroeg naar bed, zodat we de volgende dag weer op tijd verder konden.
Dag 2
We stonden vroeg op en begonnen de dag met een lekker ontbijt. Jeffrey was al eerder wakker geworden om wilde dieren te spotten; hij had ’s ochtends al herten gezien. Helaas kwamen wij ze tijdens onze wandeling niet tegen.
Na een kort praatje met onze host reden we richting het noorden. We maakten een koffiestop bij River Bothy en reden daarna door naar het uitzichtpunt Duncansby Stacks. Hier wandelden we langs de kliffen en liepen we een stuk naar beneden zodat Jeffrey zijn drone kon testen. Met het zonnetje erbij was het heerlijk – al was het met winterjas aan toch best warm.
Op de terugweg reden we een deel van de North Coast 500-route. We stopten nog bij een waterval waar Wiesanne en Jeffrey een zalm zagen springen. Ook kwamen we een grote groep herten tegen die ons scherp in de gaten hielden.
’s Avonds aten we bij het huisje een heerlijke pasta pesto.
Dag 3
Om 9 uur vertrokken we naar de Old Man of Stoer. We maakten hier een wandeling van 8 kilometer en genoten volop van de zon en het indrukwekkende landschap. We konden dichter bij de kliffen komen dan de dag ervoor – supervet, maar ook een beetje spannend.
Daarna reden we door naar de waterval Alt Chranaidh. We moesten door de modder om er dichtbij te komen, maar dat maakte het juist avontuurlijk. Jeffrey liet ook hier weer zijn drone vliegen.
De avond sloten we af met noodles en lekkere snacks.
Dag 4
Om 10 uur vertrokken we naar onze volgende locatie. Onderweg stopten we bij Rogie Falls en bij Gorge natural nature. Rond 18.00 uur kwamen we aan bij ons nieuwe huisje. We aten pasta en keken Harry Potter.
Dat duurde alleen iets langer dan gepland, want Jeffrey bleek een teek te hebben. We hadden geen goede tekentang bij ons, dus moesten nog even naar de supermarkt. Weer wat geleerd voor de volgende reis!
Dag 5
Na het ontbijt en een stop bij Starbucks reden we naar hét hoogtepunt van Schotland: Loch Ness. We bezochten een expositie over Nessie en hoorden alle mogelijke verklaringen. Echt of nep? Wij denken het nu wel te weten…
Daarna reden we langs Falls of Foyers en Corrimony Cairn. Op de terugweg namen we wat kleine bosweggetjes. ’s Avonds keken we Harry Potter verder, haalden Chinees eten en ontdekten dat er in het huisje een hele kast vol spelletjes stond. We maakten er een gezellige spelletjesavond van – inclusief een stapelspel en een spel met vieze geuren (Guess the smell). Echt ranzig!
Dag 6
De ochtend begon met Clarkson’s Farm – echt een aanrader! Daarna vertrokken we naar Isle of Skye, met eerst nog een stop bij Starbucks en de supermarkt.
Op Isle of Skye maakten we een prachtige wandeling bij de Quiraing. Het weer was wisselvallig en er waren veel toeristen, maar dat mocht de pret niet drukken. We moesten zelfs een stukje klimmen om de route te vervolgen – een leuke uitdaging. Na twee à drie uur wandelen aten we een toastie als lunch.
Terug bij het huisje keken we weer verder met Clarkson’s Farm.
Dag 7
Na het inpakken en een stop bij Starbucks reden we naar Eilean Donan Castle. We wandelden hier wat rond en gingen er lunchen. Daarna bezochten we nog een waterval en reden we door naar ons nieuwe huisje.
In de auto zag ik twee teken over mijn been lopen – gadver!
Ons nieuwe huisje was een gezellige hut met een warm welkom: er lagen bordjes met onze namen en een persoonlijke brief. Superlief! ’s Avonds keken we Harry Potter en aten we wraps.
Dag 8
Wiesanne en Jeffrey gingen naar een waterval, terwijl ik bij het huisje bleef en een wandeling maakte van maar liefst 22 kilometer. Halverwege liep ik ineens midden in een mountainbikewedstrijd, dus moest ik steeds aan de kant. Stiekem was ik wel een beetje jaloers dat ik zelf niet meedeed.
Ik kwam langs een herdenkingsmonument en probeerde een berg op te lopen voor een mooi uitzicht, maar door de bewolking zag ik helaas niets. Ook zag ik overal posters van een vermiste hond, Louis. Ik heb goed om me heen gekeken, maar hem helaas niet gevonden.
’s Avonds aten we bij de McDonald’s en vervolgden we onze Harry Potter-marathon.
Dag 9
Deze ochtend vertrokken we vol goede moed naar de beroemde Harry Potter-trein bij het Glenfinnan Viaduct. Voor wie niet helemaal thuis is in de tovenaarswereld: dit is die iconische brug waar een oude stoomtrein overheen rijdt, bekend uit de Harry Potter-films als de Zweinstein Express.
Eenmaal aangekomen bleek het alleen véél drukker dan we hadden verwacht – zeker voor het laagseizoen. Het resultaat: geen parkeerplek te vinden… en dus misten we de trein. Lekker begin.
We besloten door te rijden naar een andere bekende filmlocatie: het graf van Perkamentus. Daar zou de trein óók langskomen, dus we zagen onze kans schoon. Vol goede hoop wachtten we ruim een uur, maar er was geen trein te bekennen. Jeffrey borg uiteindelijk zijn drone weer op en we liepen terug naar de auto. En je raadt het al: nog geen minuut later zagen we rookpluimpjes in de verte… Ja hoor, daar ging de trein. Wéér gemist.
Dan maar eerst naar de supermarkt voor wat eten en moed verzamelen voor een tweede poging. Later die middag reden we terug naar de brug. Dit keer waren we ruim op tijd en vonden we een prachtig plekje op de heuvel met uitzicht op het viaduct. Met misschien wel honderden andere toeschouwers zaten we gespannen te wachten.
Niet veel later kwam de trein eraan… alleen precies vanaf de verkeerde kant. We zagen dus vooral de achterkant voorbijrijden. Ongelofelijk. Het leek ons die dag gewoon niet gegund.
Terug bij het huisje hebben we ons verdriet maar verzacht met een nieuwe Harry Potter-filmavond.
Dag 10
Deze ochtend vertrokken we opnieuw vroeg naar de trein – derde keer, goede keer! Dit keer hadden we ons huiswerk goed gedaan en stonden we perfect opgesteld. En ja hoor: daar kwam hij dan, van voren! Wat een prachtig gezicht om de stoomtrein over het Glenfinnan Viaduct te zien rijden. Alsof dat nog niet genoeg was, toeterde de machinist ook nog even toen hij de brug opreed. Missie eindelijk geslaagd!
Daarna reden we door naar een waterval in de omgeving van Ben Nevis, waar we een mooie wandelroute hebben gedaan. We hebben daar wat stenen in het water gegooid, een kleine toren gebouwd en zijn via een touw over het water geklommen – lekker avontuurlijk dus.
Terug in het huisje dook Wiesanne nog even de keuken in en maakte ze iets lekkers, uiensoep. We sloten de avond opnieuw af met een filmavond en maakten alvast onze koffers klaar voor ons laatste huisje.
Dag 11
Deze ochtend moesten we vroeg uit de veren, want er stond iets spectaculairs op de planning: ik ging bungeejumpen bij Killiecrankie!
Bij aankomst kreeg ik een speciaal pak aan en werd ik met een busje naar de jump-locatie gebracht. Wiesanne en Jeffrey gingen ondertussen een wandeltocht doen die uitkwam bij een uitzichtpunt op de brug, zodat ze mij konden zien springen. In het busje zat ik naast een meisje uit Schotland. Zij begon haar dag met een megaschommel en zou later die middag óók nog gaan bungeejumpen.
De sprong vond plaats vanaf een brug die versierd was met gravity en met gezellige muziek op de achtergrond. Het zag er professioneel én sfeervol uit. Het was echt leuk om eerst dat Schotse meisje te zien springen; ze bungelde met een enorme glimlach door de lucht.
Daarna was ik aan de beurt. Ik mocht op het randje van het platform gaan staan en er werd nog snel een kort filmpje gemaakt waarin ze vroegen of ik er klaar voor was. Toen begon het aftellen… en met één grote duik sprong ik naar beneden. Even later bungelde ik boven het water. Wat een adrenaline! Voor iedereen die dit ooit overweegt: gewoon doen!! Helaas hadden Jeffrey en Wiesanne mijn sprong net gemist, aangezien hun wandeltocht een grotere afstand was dan ingecalculeert...
Na de sprong reden we terug naar de parkeerplaats, waar we nog even wat hebben gegeten. Daarna vertrokken we richting Edinburgh. We hadden daar een ‘magic potion’-cocktailworkshop gepland, maar die bleek verkeerd geadverteerd en op een totaal andere locatie te zijn. Superjammer!
Gelukkig hebben we ons alsnog vermaakt met rondstruinen in leuke winkeltjes en luisteren naar doedelzakmuziek in de stad. Daarna gingen we naar ons nieuwe huisje, een ruime en nette woning in een rijtjeshuis. Al ging het daar niet helemaal vlekkeloos: binnen korte tijd hadden we per ongeluk het brandalarm laten afgaan én bleek er een lekkage bij een lamp te zijn. Laten we zeggen… het was een bijzonder huisje.
Dag 12
De volgende dag gingen we opnieuw naar Edinburgh. We bezochten het indrukwekkende Edinburgh Castle en namen ook nog een kijkje in een museum. Daarna belandden we in het centrum, waar we heerlijk hebben rondgeslenterd en geshopt.
’s Avonds gingen we uit eten bij een vleesrestaurant – voor mij natuurlijk met een vegetarische optie en daarna keerden we terug naar het huisje om lekker te ontspannen.
Dag 13
Ook deze dag brachten we weer door in Edinburgh. We bezochten het zogeheten Harry Potter-museum op Victoria Street. Achteraf bleek het meer een winkel dan een museum te zijn. We moesten er zelfs voor in de rij staan en het was ontzettend druk, maar het was alsnog leuk om even rond te sneupen tussen alle merchandise.
Daarna gingen we butterbeer drinken bij The Elephant House, het café dat bekendstaat als een van de plekken waar J. K. Rowling aan haar Harry Potter-boeken schreef. Butterbeer is een bekende drank uit de tovenaarswereld, dus die moesten we natuurlijk proberen. Mijn eerlijke mening? Niet te drinken. Volgens mij zat er whisky in – en daar ben ik geen fan van. Zowel mijn drankje als dat van Wiesanne eindigde uiteindelijk bij Jeffrey.
Vervolgens liepen we nog langs de bekende Vennel-trap, die onder andere te zien is in de serie One Day. Ook hier was het erg druk, dus na een paar foto’s zijn we weer doorgelopen.
’s Avonds aten we bij een gezellige pastazaak en gingen we terug naar het huisje om onze koffers in te pakken en het overgebleven eten op te maken.
En dat was onze roadtrip door Schotland! Een supergezellige vakantie met ontzettend veel mooie bezienswaardigheden – vooral veel Harry Potter-momenten – én prachtige natuur. Wat ons betreft is Schotland absoluut een aanrader!
